Algemeen

Frans Jochems liet een indrukwekkend en zeer gevarieerd oeuvre na.

Als geen ander beheerste hij de materie waarmee hij werkte. Hij bracht veel verschillende materialen tot leven : klei, plaaster, marmer, brons, hout, terracotta, cement, steen, ivoor, ...

Ook zijn vakkennis was uitzonderlijk : collega's kwamen hem dan ook dikwijls om raad vragen.

Dank zij zijn grondige kennis van de anatomie wist hij aan zijn beelden een grote expressiekracht te geven, wat ook het onderwerp was dat hij uitbeeldde.

In de loop der jaren evolueerde hij van een eerder academische stijl naar een zeer eigen, herkenbare Jochemsstijl.


De belangrijkste kenmerken van die stijl zijn :

- soberheid

- gevoel maar geen sentimentaliteit

- expressiviteit, zonder te overdrijven

- zin voor monumentaliteit, ook in werken van kleiner formaat.



Het samengaan van deze elementen is vrij zeldzaam in de beeldhouwkunst en heeft tot gevolg dat het beeldhouwwerk van Frans Jochems de tijd kan trotseren.

Hij kreeg talrijke opdrachten, o.a. voor portretten, graf- en oorlogsmonumenten, religieus werk.

Buiten de opdrachten kon hij zijn eigen inspiratie volgen. De thema’s waarnaar zijn voorliefde vooral ging waren :

 

- de moederliefde: vele beelden stellen moeder-en-kind voor

- de naakten: hij slaagde erin om in een steeds wisselende voorstelling en zonder provocatie de schoonheid en aan-trekkelijkheid van het vrouwelijk lichaam uit te beelden

- de dieren: hier kon hij zich uitleven en zonder inspraak van wie dan ook zijn kunstenaarschap uiten.


Daarnaast verwierf hij faam als portrettist en als dierenbeeldhouwer omwille van de levendige psychologie die uit zijn werken spreekt. De voorkeur waarmee hij de moederliefde in zijn werk behandelde wijst op het diepmenselijke in het hart van deze kunstenaar, die de goedheid en zachtheid zelf was. In de kunstkringen telde hij enkel vrienden.

Frans Jochems was geen revolutionair of vernieuwer geweest. In grote trekken hield hij vast aan de klassieke vorm van de beeldhouwkunst. Hij werd niet beïnvloed door het expressionisme en met abstracte kunst hield hij zich niet bezig. Zijn kunst was zoals hij zelf was: eerlijk en zuiver. Hij experimenteerde misschien wel een beetje, maar dat bleef altijd binnen de grenzen van het klassieke.

Frans Jochems hield niet van uiterlijk vertoonen formalisme. Zijn werk en levenshouding getuigen van zijn liefde voor mens, dier en natuur, van zijn groot gevoel voor rechtvaardigheid en zijn totale eerlijkheid. Op de dag van zijn overlijden zei pastoor Leysen letterlijk : 'Frans Jochems was een heilig man.'

De belangstelling voor het werk van Frans Jochems is in de loop der jaren wat verminderd, zeker in vergelijking met bekendere collega's zoals Josué Dupon en Thomas Vinçotte, maar dat betekent niet dat er geen appreciatie meer voor is. Dat bewijzen de tentoonstellingen, publicaties, de interesse op veilingen van internationaal gerenommeerde huizen en de belangstelling bij antiquairs. In Berchem is zelfs een pleintje naar hem genoemd, het Frans Jochemsplein. Daarop prijkt ook één van zijn bekendste dierenbeelden, de Kameroenantiloop.

In 1987 verscheen onder impuls van Luc Jochems het boek Langs beelden lopen. Frans Jochems, samengesteld door René Turkry.

De familie Jochems schonk volgende plaasteren modellen aan de Gemeente Berchem : Smart, Magdalena, Jan Van Ruusbroeck, Oscar De Gruyter, Moederliefde, Bloemen-plukster, H. Antonius, Ontwerp grafmonument J. Becker, Koe, Twee luipaarden, Watusirund, Twee kraanvogels, Amerikaanse bizon. Ze kunnen bewonderd worden in het Zoldermuseul Schaliënhoeve, Rooiplein 6 te Berchem.

De Antwerpse Zoo bezit een bronzen Arend en een bronzen Alpaca, de gipsen Drie gieren, en het gipsen medaillonportret van Karel Verlat.